اسمان گسترده و ابی
با ستاره های بی شمارش
دستی بخشنده برای چشم های پرپروازی که زمین در برابر عظمت دیدنشان احساس فقر میکند.
و ماه...
ماه خوشروی گیسو مهتابی
سلامی بود بر زبان اسمان
بی دریغ سلام می گفت..به همه کس و اصلآ هم در فکر جواب شنیدن نبود
و بخشندگی مگر همین نیست؟
|
ارسال یک نظر